Een handig principe als het gaat om trendwatching is het uitgangspunt: ik ben nooit de enige die iets vindt. Dus, op het moment dat ik me afvraag waarom dingen gaan zoals ze gaan, of er niet wat kan veranderen bijvoorbeeld, zijn er altijd meer mensen die zo denken.

Soms worden dat er steeds meer, dan zie je het een tijd later overal terug, na nog een poosje veranderen er zaken en een tijd later kun je je niet meer voorstellen dat het ooit anders is geweest (neem bv ‘weten waar je eten vandaan komt en wat erin zit’, of het ‘nieuwe werken’, toen ik begon met werken een uit-den-boze-idee, nu algemeen geïmplementeerd en we zijn er zelfs nog lang niet qua flexibiliteit, maar gaan de goede kant op). Maar dan nu, wat me de laatste tijd enigszins zorgen baart is het gebruik van digitale data voor voorspellend gedrag. Alles wat ik doe wordt door diverse (alle) websites in kaart gebracht en gebruikt. Het is geen nieuws dat als ik ergens een stoel heb bekeken ik diezelfde stoel in een advertentie terugzie wanneer ik even daarna wat Google. Feit is ook dat Google (en anderen) je ‘helpt’ door te onthouden waar je naar op zoek bent en je resultaten te tonen waarvan het logisch is dat je daar nu ook naar zoekt.

Maar, ineens stoorde iets me vreselijk. Ik verzamel op Pinterest mooie plaatjes, op diverse borden, wat heel handig is, zo heb je (en ikzelf ook) een goed overzicht van mijn stijl. Maar, ik weet daarbij heel goed wat ik mooi vind, ik zoek zelf graag uit wie ik wil volgen en wordt daarbij graag, en daar komt de aap uit de mouw, verrast…Wat heeft Pinterest sinds een tijdje als nieuwe service geïntroduceerd? Ze stellen mij plaatjes voor die zij voor mij hebben uitgekozen, op basis van mijn eerdere ‘pins’. Wellicht ligt het aan mij, maar volgens geheel eigen principe ben ik dus gelukkig nooit de enige die iets vindt. Ik word daar heel recalcitrant van. Hoe mooi ik de plaatjes ook vind, en echt, ze weten inmiddels overduidelijk wat ik mooi vind en schieten echt wel raak, toch ‘pin’ ik deze zelden. Ik baal er zelfs van als ik een mooi plaatje zie, kijk van wie deze afkomstig is en zie dat deze voor mij is uitgekozen. Het moet dan wel echt heel mooi zijn wil ik me over m’n irritatie heen zetten en deze pinnen.

Bij Google gebeurt hetzelfde, in veel gevallen is het inderdaad heel handig dat Google meedenkt, dank u wel. Maar ik ben als ontwerper op zoek naar verrassingen. Ik voel me enigszins gevangen in een web dat ik zelf heb gespind.

Ik zoek veel over architectuur, ontwerpers, kunst, houd maatschappelijke ontwikkelingen in de gaten, met als doel trends te zien aankomen, nieuwe inspiratie op te doen, wat dan ook. Als ik alleen zoveel in deze wereld zoek dat Google me in een hokje heeft gestopt, krijg ik alleen nog maar info te zien uit hetzelfde wereldje als waar ik zelf al in zit, mijn wereldje wordt zo steeds kleiner en kleiner, het verrassingseffect van ineens iets onverwachts vinden blijft uit. Terwijl die onontdekte parel, dat ineens ergens tegenaan lopen, dat vinden waar je niet naar op zoek was, dát biedt nieuwe inspiratie. Als je op bezoek bent in een stad, op zoek naar nieuwe inspiratie, ga je ook niet alleen bezichtigen wat je al kent, al dan niet van plaatjes, je wilt buiten de gebaande paden treden, daar valt immers nog wellicht wat nieuws te ontdekken. Het is natuurlijk een goede ontwikkeling voor de reisbranche als we hiervoor weer zijn aangewezen op onszelf, maar met alle info die er digitaal beschikbaar is zou het zo leuk zijn om te kunnen blijven ‘slenteren’, juist ook op het web. Ik wil niet altijd in een bigbus alle highlights af en precies het beeld in me opnemen wat ik al voor ogen had.

Het moge duidelijk zijn, het baart me zorgen. Gelukkig heb ik even gezocht of er niet meer mensen zijn die hierover vallen, en die zijn er natuurlijk wel, er blijkt zelfs een heuse term voor te zijn: predictive search, walhalla voor marketeers. Dat het een naam heeft stemt mij gelukkig. Want verandering begint bij bewustwording, het is benoemd, dus we zijn ons er in elk geval van bewust. Verandering zal niet uitblijven.

Het vinden van iets onverwachts waar je niet naar op zoek was heeft een veel mooiere term: serendipiteit.

Over 10 jaar de opties, Google search versus Google stroll?

slenter-stroll